MARTA KOTARBA
PSYCHOTERAPIA

Psychoterapia – czym jest?

Psychoterapia jest metodą uruchamiania możliwości samoleczenia się psychiki. Jest to proces, który polega na intencjonalnym stosowaniu określonych oddziaływań psychologicznych względem osoby, która poddaje się psychoterapii. Psychoterapeuta używa technik, które wspomagają zmianę psychiczną u osoby, poddającej się psychoterapii. Wspólnie z nią obserwuje i analizuje to, co zachodzi w jej życiu oraz to, co się dzieje w relacji terapeutycznej. Wszystko to służy temu, aby osoba, która poddaje się psychoterapii, mogła doświadczyć siebie w sposób odmienny od dotychczasowego, spotkać się ze sobą, dopuszczając do głosu skrywane uczucia i potrzeby, a także zmierzyć się ze swoimi ograniczeniami wewnętrznymi oraz nawykowymi reakacjami, które stanowią źródło psychicznego cierpienia. Psychoterapia ma na celu wyzwolenie sił psychicznych i ma pomóc w poszukiwaniu odwagi do bycia sobą w pełni.

Nie jest to proces łatwy i szybki, dlatego też psychoterapia wymaga czasu oraz odpowiednich – zgodnych z daną metodą terapeutyczną – warunków i regularności. Istnieje wiele szkół i metod uprawiania psychoterapii. Każda metoda charakteryzuje się zarówno odmiennym podejściem teoretycznym, za pomocą którego opisuje i wyjaśnia funkcjonowanie psychiki człowieka, jak również praktycznym, co ma wpływ na stosowane w niej narzędzia i techniki terapeutyczne.

Psychoterapia w nurcie psychologii analitycznej

W pracy z osobami, które poszukują wsparcia w różnych momentach swojego życia punktem odniesienia jest dla mnie podejście psychoterapeutyczne zgodne z psychologią analityczną. W tym ujęciu traktuje się psychikę jak żywy organizm i zakłada się, że jest ona samoregulującą się całością. Tym samym psychika przygotowuje w nieświadomości kompensujące oddziaływania, które czasem świadomość ma skłonność wykluczać i pomijać. Im więcej stłumionych tendencji, tym większa może być aktywność oddziaływań przeciwnych, które czasem wręcz bombardują świadomość.

Co robią specjaliści od pomagania, terapeuci i analitycy? Z całą pewnością nie jesteśmy w stanie nikogo zmusić do zmiany wykrzykując nad jego głową magiczną formułę: „zmień się!”. Nieświadome procesy na dłuższą metę nie reagują na popularne na terapeutycznym rynku „fast-foodowe” formy terapii – tanie, radosne, pełne skrótów i toksycznych dodatków. Najlepszym sposobem na nawiązanie relacji z twórczą nieświadomością jest pozwolenie jej na nawiązanie relacji z nami, wejście z nią w dialog. Aby stało się to możliwe musimy nauczyć się mówić jej poetyckim językiem, który nie jest ani językiem ego, ani nie jest racjonalny.

Dale Mathers

Psychoterapeuta oraz osoba, poddająca się psychoterapii próbują zatem zintegrować treści, które wyłaniają się z nieświadomości i doprowadzić je do bardziej zrównoważonej relacji ze świadomością. Psychoterapia polega wówczas na doświadczaniu, zbliżaniu się i odkrywaniu znaczenia materiału nieświadomego, a przez to ułatwia dojrzewanie osobowości oraz poprawę zdrowia psychicznego. Relacja psychoterapeutyczna oraz bliski kontakt z przeżyciami osoby, która poddaje się psychoterapii stanowią też wsparcie i pomoc w trakcie kryzysów o różnym podłożu, które wiążą się z doznawaniem psychicznego cierpienia.

Kim jest psychoterapeuta?

Proces badania własnej psychiki w trakcie psychoterapii, prowadzonej w nurcie analitycznym, odbywa się w obecności i przy wsparciu kogoś, kto zna nieprzewidywalną strukturę, formę oraz bogactwo psyche. Psychoterapeuta pracujący w podejściu analitycznym przygotowuje się do wykonywaniu zawodu w trzech płaszczyznach:

  1. osobistej – przechodząc indywidualną psychoanalizę jungowską po to, aby wyzwolić się ze swoich własnych ograniczeń oraz potrafić przyjąć otwartą perspektywę wobec trudności zgłaszanych przez osobę, która poddaje się psychoterapii i cierpliwie wsłuchiwać się w rytm zmian w niej zachodzących;
  2. merytorycznej – realizując kurs psychoterapeutyczny, uczestnicząc w seminariach klinicznych;
  3. praktycznej – odbywając staż psychoterapeutyczny w uznanym ośrodku, zajmującym się leczeniem różnych form cierpienia psychiki oraz regularnie poddając swoją pracę superwizji, która polega na konsultowaniu podejmowanych działań psychoterapeutycznych z innym, doświadczonym psychoterapeutą, ze specjalnym przygotowaniem teoretycznym oraz praktycznym, które pomaga mu doradzać oraz usprawniać to, co się dzieje w relacji terapeutycznej.

Kto jest kim? – kim jest psychiatra, psycholog, a kim psychoterapeuta?

Zapraszam Cię też do zapoznania się ze stroną, gdzie znajdziesz informacje: